بنام خالق عشق
بسیاری
از دانشمندان و بزرگان اندیشه، وقتی از خاطرات کودکی خود می گویند خواندن
قرآن مادر یا دعاهای او سر سجاده را از تأثیرگذارترین اتفاقات آن دوران می
دانند.
نزدیکترین فرد به هر نوزاد و پیش از آن هر جنینی، مادر اوست که هر صدایی را که او بخواهد فرزندش به آن انس می گیرد.
درباره
تأثیر صدای قرآن روی جنین تحقیقات زیادی انجام شده است و روانشناسان،
متخصصین شنوایی، و نیز مدرسین قرآن می گویند: جنین با هر صدایی که انس
بگیرد؛ پس از تولد و در دوران کودکی به آن صدا، پاسخ آشنایی می دهد. به
گونه ای که کودکانی که در ایام جنینی صدای قرآن شنیده اند پس از تولد نسبت
به شنیدن این صدا، عکس العملهای آشنایی از خود بروز می دهند؛ اما پس از به
دنیا آمدن کودک، یکی از مشاوران خانواده که متخصص گفتار درمانی نیز هست،
می گوید: مادر می تواند به این
روش، قرآن را از طریق صورت به صورت برای نوزاد خود بخواند: دو دستش را در
کنار شانه های نوزاد قرار داده صورتش را در برابر صورت او قرار دهد و قرآن
را شمرده شمرده بخواند و به کودک نگاه کند، این کار باعث می شود کلمات قرآن
در جان نوزاد ثبت شود.
همچنین خواندن آرام قرآن هنگامی که نوزاد در آغوش مادر و در حال شیر خوردن است می تواند او را با قرآن مأنوس کند.
پس
از دوران شیرخوارگی و در هنگامی که مادر با کودک خود بازی می کند نیز
روشهایی برای انس او با قرآن گوشزد شده از جمله اینکه در روایات آمده است:
حضرت زهرا علیهاالسلام با فرزندش امام حسن علیه السلام بازی می کرد و او
را بالا می انداخت و این چنین به بیان گفته های توحیدی می پرداخت:
حسن جان! مانند پدرت علی باشد، و ریسمان ظلمی را از گردن حق بردار.
خدای احسان کننده را پرستش کن و با افراد دشمن و کینه توز دوستی مکن (1)